අපි හැමෝම කොහේ හෝ තැනකින් මෙහි පැමිණියෙමු!
සංක්රමණික ශ්රමය, විජාතිකභීතිකාව සහ ධනවාදයේ අර්බුදය
The Thirty-Seventh Newsletter (2026)
ධනවාදය රඳා පවතින්නේ කම්කරුවන් පාලනය කිරීමට, ඔවුන් අතර බෙදීම් ගැඹුරු කිරීමට සහ ධනය උකහා ගැනීමට අස්ථාවර සංක්රමණික ශ්රමය මතය. එමෙන්ම, නවලිබරල්වාදය විසින් විනාශ කර ඇති පොදු සේවා හා සමාජ සුබසාධනයේ සැබෑ හේතු වසන් කිරීම සඳහා සංක්රමණික විරෝධී වාග්ප්රහාරය දේශපාලන අවියක් ලෙස භාවිත කරයි.
අපි කොහෙන් පැමිණියෙමුද?
හිතවත් මිතුරනි,
Tricontinental: Institute for Social Research ආයතනයේ සිට ඔබ වෙත සුභ පැතුම්.
අද ලෝකයේ අප යන සෑම තැනකම—ගෝලීය උතුරේ සිට ගෝලීය දකුණ දක්වා—සංක්රමණිකයන්ට එරෙහිව ඉහළ යමින් පවතින වාග්ප්රහාරයකින් අප වට වී සිටිමු. එය අද මහජන සංවාදයෙන් වෙන් කළ නොහැකි අංගයක් බවට පත්ව ඇති බව පෙනේ.
විශේෂයෙන් ගෝලීය උතුරේ මෙම කතිකාව ඉතා වියරු ස්වරූපයක් ගෙන ඇති අතර, එය “විශේෂ වර්ගයක අන්ත දක්ෂිණාංශය” ලෙස හැඳින්විය හැකි දේශපාලන ප්රවණතාවේ ප්රධාන කුළුණක් බවට පත්ව තිබේ.
2025 දෙසැම්බරයේදී එක්සත් ජනපද ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප්, එක්සත් ජනපදයේ ජීවත් වන සෝමාලි සංක්රමණිකයන් “කුණු” ලෙස හඳුන්වා, ඔවුන් “පැමිණි තැනට ආපසු යැවිය යුතු” බව පැවසීය. ඔහුගේ උප ජනාධිපති ජේ. ඩී. වැන්ස්, සංක්රමණය එක්සත් ජනපදයටත් යුරෝපයටත් “විශාලතම තර්ජනය” බව ප්රකාශ කර තිබේ.
බ්රිතාන්යයේ එවකට අගමැති කීර් ස්ටාර්මර් 2025 මැයි මාසයේදී තම රට “ආගන්තුකයන්ගෙන් පිරුණු දූපතක්” බවට පත්වීමේ අවදානමක් ඇති බව පැවසීය. එම වසරේදීම ඕස්ට්රේලියාවේ එවකට විපක්ෂ අභ්යන්තර කටයුතු පිළිබඳ ප්රකාශක ඇන්ඩෘ හැස්ටි ද මෙවැනිම අදහසක් ප්රකාශ කළේය: “අපගේම නිවස තුළම අපි ආගන්තුකයන් බවට පත්වෙමින් සිටින බව දැනෙන්නට පටන්ගෙන තිබේ.”
ගෝලීය දකුණද මෙයින් නිදහස් නොවේ
ගෝලීය දකුණද මෙම කතිකාවෙන් නිදහස් වී නැත.
දකුණු අප්රිකාවේ විජාතිකභීතිකාව විශාල ලෙස ඉහළ ගොස් තිබේ. Operation Dudula (2021) සහ March and March (2024) වැනි සංක්රමණික විරෝධී කණ්ඩායම් හදිසියේම මතුවී, සංක්රමණික විරෝධී ක්රියාකාරකම් සඳහා සැලකිය යුතු මට්ටමේ අරමුදල් ලබාගෙන තිබේ.
මෙම කණ්ඩායම්, දකුණු අප්රිකානු ජනතාව අතරින් සමාජ හා ආර්ථික වශයෙන් පීඩාවට පත්ව සිටින කොටස් අතර “Abahambe Makwerekwere”—එනම් “විදේශිකයන් පිටව යා යුතුය”—යන සටන් පාඨය ප්රචලිත කර තිබේ.
දකුණු අප්රිකාවේ වර්ණභේදවාදී පාලනය අවසන් වීමෙන් පසුව ඇති වූ සමාජ-ආර්ථික පරිවර්තනයෙන් බැහැර වූ ජන කොටස්, තම ආර්ථික අසරණභාවයට වගකිව යුතු අය ලෙස බොට්ස්වානා, ලෙසෝතෝ, මොසැම්බික් සහ සිම්බාබ්වේ වැනි රටවලින් පැමිණි දුප්පත් සංක්රමණික අසල්වැසියන් දෙස බැලීමට පෙළඹී ඇත.
මෙම විජාතික භීතිකා කණ්ඩායම් සංක්රමණිකයන්ට තර්ජනය කරමින් ඔවුන් රටෙන් පිටව යා යුතු බවට අවසන් කාල සීමා පවා නියම කර තිබේ. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස අසරණ හා අවදානමට ලක්වූ මිනිසුන්ට ආරක්ෂාව සොයා වෙනත් තැන්වලට යාමට සිදුව ඇත.
සැබෑ ප්රශ්නය සංක්රමණිකයාද?
විජාතිකභීතිකාව ඉහළ යාම පිටුපස ඇති පොදු හැඟීම වන්නේ කම්කරු පන්තිය අත්විඳින දුෂ්කර ජීවන තත්ත්වයන්, සීමිත සම්පත් සඳහා සංක්රමණිකයන් සමඟ ඇති තරගය නිසා ඇති වන බවයි.
එනම්, ස්වදේශික කම්කරුවන්ට ස්ථාවර හා ගෞරවනීය ජීවිතයක් ගත කිරීමට නොහැකි වී ඇත්තේ, සංක්රමණිකයන් විසින් රැකියා සහ රාජ්ය සම්පත් අත්පත් කරගෙන ඇති නිසා බවට මතයක් ගොඩනැඟේ.
නමුත් මෙහිදී වැදගත් ප්රශ්නයක් මතුවේ:
සැබෑ ගැටලුව සංක්රමණිකයාද? නැතහොත් එම තත්ත්වය නිර්මාණය කරන ආර්ථික හා සමාජ ක්රමයද?
සංක්රමණය පිළිබඳ කතිකාව බොහෝ විට කරුණු විකෘති කිරීම, අතිශයෝක්තිය සහ වෛරීභාවයෙන් පිරී තිබේ. විජාතිකභීතිකාව ප්රවර්ධනය කරන්නන් සංක්රමණයේ ප්රමාණය සහ භූගෝලීය ස්වභාවය අතිශයෝක්තියට නංවති.
මෙම විකෘති කිරීම ප්රධාන ආකාර තුනකින් සිදුවේ.
1. සංක්රමණයේ ප්රමාණය අතිශයෝක්තියට නැංවීම
ජාත්යන්තර සංක්රමණිකයන් ලෝක ජනගහනයෙන් 3.6%ක් පමණි.
බොහෝ සංක්රමණිකයන් තමන් උපන් රටෙන් පවා පිටව නොයති. ඔවුන් ගම්බද ප්රදේශවලින් නගර වෙත හෝ එක් නගරයකින් තවත් නගරයකට ගමන් කරති.
අභ්යන්තරව අවතැන් වූ ජනතාවද සැලකිල්ලට ගත් විට, සංක්රමණිකයන් සහ අවතැන් වූවන්ගෙන් ගෝලීය දකුණේ සිට ගෝලීය උතුරට ගමන් කරන්නේ හතරෙන් එකක් පමණ බව ජාත්යන්තර සංක්රමණ සංවිධානයේ නිලධාරියෙකුගෙන් මට දැනගත හැකි විය.
2. සංක්රමණයේ භූගෝලය අතිශයෝක්තියට නැංවීම
බටහිර මාධ්ය විසින් මධ්යධරණී මුහුද හරහා සිදුවන සංක්රමණ, එක්සත් ජනපද–මෙක්සිකෝ දේශසීමාව සහ ඉංග්රීසි ඔඩය හරහා සිදුවන සංක්රමණ කෙරෙහි විශේෂ අවධානයක් යොමු කරයි. එමඟින් සංක්රමණය යනු ගෝලීය උතුරට පමණක් “බරක්” වන ප්රශ්නයක් බවට චිත්රයක් නිර්මාණය වේ. නමුත් යථාර්ථය වෙනස් දෙයකි.
බොහෝ අවතැන්වීම් සිදුවන්නේ රටවල් තුළම හෝ අසල්වැසි රටවල් අතරය. සරණාගතයන් ආරක්ෂා කිරීමේ විශාලතම බර පැවරෙන්නේ ධනවත් ගෝලීය උතුරට නොව, දුප්පත් ගෝලීය දකුණේ රටවලටය.
3. භාෂාව අතිශයෝක්තියට නැංවීම
සංක්රමණික විරෝධී වාග්ප්රහාරය අවුළුවන අය බොහෝ විට පවසන්නේ තමන් විරුද්ධ වන්නේ “නීති විරෝධී” සංක්රමණිකයන්ට පමණක් බවත්, “නීත්යානුකූල” සංක්රමණිකයන්ට නොවන බවත්ය. නමුත් ප්රායෝගිකව සිදුවන්නේ වෙනත් දෙයකි. “නීති විරෝධී සංක්රමණිකයා” යන සංකල්පය, සංක්රමණය පිළිබඳ සමස්ත සමාජ අවබෝධය හැඩගස්වීමට පටන් ගනී.
සරණාගතයන්, රැකවරණය ඉල්ලා සිටින්නන්, ලේඛනගත නොවූ කම්කරුවන්, සිසුන්, පවුලේ සාමාජිකයන්, තාවකාලික කම්කරුවන් පමණක් නොව, නීත්යානුකූල මාර්ග ඔස්සේ පැමිණි සංක්රමණිකයන් පවා “නීති විරෝධී” යැයි හෝ අවම වශයෙන් සැකසහිත පුද්ගලයන් ලෙස සැලකීමට පටන් ගනී.
මෙහිදී “නීති විරෝධී” යන විශේෂණ පදය “සංක්රමණිකයා” යන නාම පදයේ අර්ථය වෙනස් කරයි. අවසානයේ, සංක්රමණිකයෙකු වීමම වරදක් හෝ නීතිය උල්ලංඝනය කිරීමක් ලෙස සැලකීමට පටන් ගනී.
ශ්රමය අවශ්යයි — මිනිසුන් නොවේද?
ධනවත් රටවල, විශේෂයෙන් ගෝලීය උතුරේ පාලක පන්තීන්ට සංක්රමණිකයන්ගේ ශ්රමය අවශ්යය. එහෙත් ඔවුන්ගේ සමාජ-සංස්කෘතික ජීවිතය හෝ දේශපාලන සහභාගීත්වය පිළිගැනීමට ඔවුන් බොහෝ විට කැමති නැත. ගෝලීය උතුරේ ප්රධාන ආර්ථික ක්ෂේත්ර රැසක්—කෘෂිකර්මාන්තය, ඉදිකිරීම්, ප්රවාහන හා බෙදාහැරීම් ක්ෂේත්රය, සහ රැකවරණ/සත්කාර සේවා—සංක්රමණික ශ්රමය මත රඳා පවතී.
විජාතික භීතිකා වාග්ප්රහාරය සහ සීමාකාරී නීති පද්ධති, පිටුවහල් කිරීමේ තර්ජනය සහ නීතිමය අයිතිවාසිකම් හා සාමූහික කේවල් කිරීමේ අයිතිය අහිමි කිරීම හරහා මෙම කම්කරුවන් පාලනය කිරීම හා සූරාකෑම පහසු වේ. එහෙත් එක් කරුණක් ප්රතික්ෂේප කළ නොහැක:
සංක්රමණිකයන් තමන් ජීවත් වන සහ වැඩ කරන රටවලට ධනය නිර්මාණය කරති. ඔවුන් උපයන මුදල් තම මව් රටවල සිටින පවුල් පවත්වාගෙන යාමටද උපකාරී වේ.
ආර්ථික තර්කය
සංක්රමණිකයන්ගේ පැමිණීම, විශේෂයෙන් ඔවුන් විශාල වශයෙන් එක් ප්රදේශයක සංකේන්ද්රණය වන අවස්ථාවලදී, නිවාස, පාසල්, ප්රවාහනය සහ සෞඛ්ය සේවා සඳහා ක්ෂණික ඉල්ලුම වැඩි කරන බව සැබෑය. නමුත් සංක්රමණිකයන් වැඩ කරති, නිෂ්පාදනය කරති, බදු ගෙවති සහ කම්කරු හිඟයෙන් පීඩා විඳින ආර්ථික ක්ෂේත්ර පවත්වාගෙන යති.
OECD පෙන්වා දෙන්නේ සංක්රමණිකයන් ශ්රම වෙළඳපොළ, රාජ්ය මූල්යය, රැකියා සහ නව රැකියා නිර්මාණය සඳහා දායක වන බවයි. එහෙත් එහි ප්රතිලාභ හා පිරිවැය සමාජයේ විවිධ කොටස් අතර සමානව බෙදී නොයයි.
1980 සිට 2018 දක්වා OECD රටවල් 34ක් ආශ්රිතව ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදල විසින් කරන ලද විශාල අධ්යයනයකින් හෙළි වූයේ, සමස්ත රැකියා ප්රමාණයට සාපේක්ෂව සංක්රමණිකයන්ගේ පැමිණීම 1%කින් වැඩි වූ විට වසර පහක් ඇතුළත ආර්ථික නිෂ්පාදනය ආසන්න වශයෙන් 1%කින් ඉහළ ගිය බවයි. එම වැඩිවීමෙන් තුනෙන් දෙකක්ම වැඩි වූ ශ්රම ඵලදායිතාව නිසා සිදුවී ඇත.
වැදගත්ම කරුණ වන්නේ, සංක්රමණිකයන් විශාල වශයෙන් පැමිණීම නිසා ස්වදේශික කම්කරුවන්ගේ රැකියා අඩු වන බවට කිසිදු සාක්ෂියක් එම අධ්යයනයෙන් හමු නොවීමයි.
ශ්රමය පිළිබඳ ප්රශ්නය
සේවායෝජකයන් ඇතැම් අවස්ථාවලදී අස්ථාවර සංක්රමණික ශ්රමය භාවිත කරමින් සේවා කොන්දේසි පහත දැමීමට හෝ වෘත්තීය සමිති සංවිධානය දුර්වල කිරීමට උත්සාහ කරති. නමුත් මෙහි ගැටලුව සංක්රමණික කම්කරුවා නොවේ. ගැටලුව වන්නේ සේවායෝජකයාට, කම්කරුවන්ගේ නීතිමය තත්ත්වය වෙනස් කරමින් ඔවුන් එකිනෙකාගෙන් වෙන් කර පාලනය කිරීමට ඇති බලයයි.
වඩා ශක්තිමත් සහ වඩා හොඳින් සංවිධානය වූ වෘත්තීය සමිතිවලට මෙම බෙදීම්කාරී උපක්රමවලට එරෙහිව කම්කරුවන් සංවිධානය කළ හැකිය. එමගින් වැටුප් හා සේවා කොන්දේසි වැඩිදියුණු කිරීමත්, පදිංචි වීමේ අයිතිය, නීතිමය අයිතිවාසිකම් සහ සාමූහික කේවල් කිරීමේ අයිතිය තහවුරු කිරීමත් කළ හැකිය.
කාටත් නොපෙනෙන අලියා: නවලිබරල්වාදය
සංක්රමණික විරෝධී කතිකාවේ කාමරය මැද සිටින නමුත් බොහෝ දෙනා නොසලකා හරින විශාලම ප්රශ්නය නවලිබරල්වාදයයි. සංක්රමණිකයන් පැමිණෙන්නේ දැනටමත් කප්පාදු, ණය සහ ආර්ථික අර්බුද හේතුවෙන් විනාශයට පත්ව ඇති සමාජවලටය. නිවාස අර්බුදය, දිගුකාලීන විරැකියාව, මානසික අසනීප සහ මත්ද්රව්ය භාවිතය වැනි තත්ත්වයන් සංක්රමණිකයන් විසින් නිර්මාණය කළ දේවල් නොවේ. ඒවා බොහෝ දෙනාගේ සුබසාධනය වෙනුවට සුළු පිරිසකගේ ලාභය ප්රමුඛ කරගත් ධනවාදී සමාජවල සමාජ ප්රතිඵල වේ.
පොදු සේවා පෞද්ගලීකරණය කිරීම, පළාත් පාලන ආයතනවල අයවැය කපා හැරීම සහ ඒ හරහා රාජ්යයේ හැකියාව හා සමාජ සුබසාධනය බිඳ වැටීම යන මේ සියල්ල ධනවත් හා දේපළ හිමි පන්තීන්ගේ අවශ්යතා වෙනුවෙන් ක්රියාත්මක කළ නවලිබරල් ප්රතිපත්තිවල ප්රතිඵල වේ.
එම ප්රතිපත්ති ක්රියාත්මක කළ දේශපාලන පක්ෂම, තමන් නිර්මාණය කළ සමාජ විනාශයට වගකිව යුතු වුවද, අද එහි වරද සංක්රමණිකයන් මත පටවති.
සංක්රමණය නිර්මාණය කරන්නේ කවුද?
සංක්රමණික විරෝධී කතිකාව ලොව පුරා බිලියන ගණනක් මිනිසුන් මුහුණ දෙන සමාජ පීඩනයේ සැබෑ හේතු වසන් කිරීමට උපකාරී වේ. අද ලෝකයේ සිදුවන අතිවිශාල මිලිටරි වියදම් සහ විනාශකාරී යුද්ධ, NATO+ කණ්ඩායමට අභියෝග කරන රාජ්යයන්ට පනවන දැඩි සම්බාධක, සංවර්ධනයේ චක්රයෙන් මිදීමට නොහැකි රටවල් මත පටවා ඇති ණය වහල්භාවය, දේශගුණික විපර්යාසයේ දැවැන්ත පිරිවැය, ඉඩම් අහිමි කිරීම සහ ජීවනෝපායන් විනාශ කිරීම—මේ කිසිවක් සංක්රමණය නිසා සිදුවන්නේ නැත. ඒවාට හේතුව ධනවාදය සහ අධිරාජ්යවාදයයි.
ලාභය සඳහා ලෝකය විනාශ කිරීමට කැමති මෙම පද්ධතිය, මිනිසුන්ගේ ජීවිත යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට වඩා තම ලාභය ආරක්ෂා කිරීමට ප්රමුඛත්වය දෙයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, සංක්රමණයම ධනවාදී අධිරාජ්යවාදයේ ප්රතිඵලයක් විය හැකිය. යුද්ධ, ණය, සම්බාධක සහ සූරාකෑම හරහා ගෝලීය දකුණේ මිනිසුන්ගේ ජීවිත පවත්වාගෙන යාමට අවශ්ය මූලික පදනම් විනාශ කරන්නේ එම පද්ධතියයි.
දකුණු අප්රිකාවේ පාඩම
අවාසනාවකට මෙන්, සංක්රමණික විරෝධී කතිකාව සමාජය තුළ කොතරම් ගැඹුරට පැතිරී ඇත්ද යත්, දකුණු අප්රිකාවේ සෝවෙටෝහි දුප්පත් සංක්රමණිකයෙකු පවත්වාගෙන යන කුඩා spaza වෙළඳසැලක් ගිනි තැබීම, තම රටේ ඉඩම් හිමිකාරිත්වයේ කුරිරු අසමානතාව ගැන සිතීමට වඩා පහසු දෙයක් වී ඇත. දකුණු අප්රිකාවේ සුදු ජනතාව ජනගහනයෙන් දළ වශයෙන් 7%ක් පමණ වන නමුත් ගොවි හා කෘෂිකාර්මික ඉඩම්වලින් 72%ක් පමණ ඔවුන් සතුය.
කළු දකුණු අප්රිකානුවන් ජනගහනයෙන් 82%කට ආසන්න වුවද ඔවුන් සතු වන්නේ එම ඉඩම්වලින් 4%ක් පමණි. ඉඩම් ප්රතිසංස්කරණයක් ගැන සිතීම, බොට්ස්වානාවෙන් පැමිණි දුප්පත් සංක්රමණික වෙළෙන්දෙකුගේ කුඩා වෙළඳසැලක් ගිනි තැබීමට වඩා අසීමිත ලෙස අසීරු හා සංකීර්ණය. එබැවින් අද වමට පැවරෙන එක් වැදගත් කාර්යයක් වන්නේ විජාතික භීතිකාවේ මීදුමෙන් මිදී යථාර්ථය පැහැදිලිව දැකීමට කම්කරු පන්තිය සවිබල ගැන්වීමයි.
දකුණු අප්රිකානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂයද විජාතික භීතිකාවට එරෙහිව සහ සහෝදරත්වය හා සහයෝගීතාව වෙනුවෙන් පැහැදිලි ස්ථාවරයක් ගෙන නැත.
“අපි හැමෝම කොහේ හෝ තැනකින් පැමිණියෙමු”
කැරිබියානු සම්භවයක් ඇති බ්රිතාන්ය මහා කවියෙකු වූ බෙන්ජමින් සෙෆනියා තම පරම්පරාව සහ අවතැන්වීම පිළිබඳව ජීවිතයේ වැඩි කාලයක් සිතා බැලීය. ලෝක දෙකක් අතර ජීවත් වූ ඔහු, සංක්රමණිකයෙකු වීමත් සමඟ ඇතිවන ඉතා මනුෂ්යමය අරගල, තනිකම සහ වෙන්වී සිටීමේ හැඟීම් හොඳින් අවබෝධ කරගෙන සිටියේය. 2000 වසරේ ඔහු ලියූ “We Refugees” නම් කවියේදී, විජාතිකභීතිකාවේ අතාර්කිකත්වය සහ අමානුෂිකත්වය උණුසුම් හා සරල වචනවලින් ඉදිරිපත් කරයි:
අපි හැමෝටම සරණාගතයන් විය හැකියි.
සමහර විට ඒ සඳහා ගත වන්නේ එක් දවසක් පමණි,
සමහර විට එය අතට අත දීමක් පමණි,
නැතහොත් අත්සන් කළ එක් ලේඛනයක් පමණි.අපි හැමෝම පැමිණියේ සරණාගතයන්ගෙනි.
කිසිවෙකු නිකම්ම මෙහි පහළ වූයේ නැත.
කිසිවෙකු අරගලයකින් තොරව මෙහි පැමිණියේ නැත.
එසේ නම්,
අපි කාලගුණයට හෝ දුෂ්කරතාවලට
බියෙන් ජීවත් විය යුත්තේ ඇයි?අපි හැමෝම කොහේ හෝ තැනකින් මෙහි පැමිණියෙමු.
උණුසුම් සුභ පැතුම්,
විජේ
මූලාශ්රය: https://thetricontinental.org/newsletterissue/debate-on-migration/
Asia Commune කර්තෘ සටහන:
මෙම ලිපිය සංක්රමණිකයන් පිළිබඳව ගොඩනැගෙන ජනප්රිය භීතිකා කතිකාවට වඩා ගැඹුරු ප්රශ්නයක් ඉදිරිපත් කරයි: කම්කරුවන්ගේ ජීවන තත්ත්වය පහත වැටීමට සැබෑ හේතුව කවුද?
සංක්රමණික කම්කරුවා තවත් කම්කරුවෙකුගේ සතුරෙකු ලෙස දැකීම වෙනුවට, වැටුප්, නිවාස, පොදු සේවා, සමාජ ආරක්ෂාව සහ කම්කරු අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ පොදු අරගලයක් ගොඩනැඟිය හැකිද යන්න මෙම ලිපිය විමසයි.
විශේෂයෙන්ම “කම්කරුවන් බෙදා පාලනය කිරීම” වෙනුවට ස්වදේශික හා සංක්රමණික කම්කරුවන්ගේ එක්සත් වෘත්තීය සමිති අරගලයක් ගොඩනැඟීම මෙහි මූලික දේශපාලන පණිවිඩයකි.
